Bir Yaşam Günlüğü
Benim yalnızlığım hep kalabalıktır.
Varlığımın kanıtı olan bütün kimlikler ve başka başka kimliklerle örülü bir yalnızlık.
Öyle bir yalnızlık ki, ne bir mevsime ait ne bir zamana ne de bir duruma.
Geçicilik olgusundan münezzeh, sahibine sadık huzursuz bir hâl.
“BİR DUYGU ATLASI OLARAK YALNIZLIK” yazısını okumaya devam et
En güzel anların dahi üstünden zaman geçince sıradanlaşan bir anıya dönüştüğünü bildiğinden, mutluluğun ebedi kalacağı sanrısına hiç kapılmıyor insan, ama bir eksiği kovalamaktan da geri durmuyor. Hemen hepimizin arayışın en az bir tonunu yaşadığı yaşam döngüsünde bir yer var, ne oluyorsa o an oluyor. Biri düğmeye basıyor ve karanlık aydınlanıyor sanki. Önce algılayamıyor, nerede ne var, afallıyor, gözleri kamaşıyor, aklı karışıyor. İçinden kendi kadar bir şey daha çıkıyor insanın.
“KABUĞUN İÇİNDE NE VAR” yazısını okumaya devam et
Beşincimevsim 